Η ενσωμάτωση της Τεχνητής Νοημοσύνης στην καθημερινή ζωή μετασχηματίζει όχι μόνο τις πρακτικές παραγωγής, επικοινωνίας και δημιουργίας, αλλά και τις ίδιες τις νοητικές διαδικασίες μέσω των οποίων οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται, θυμούνται, αποφασίζουν, επιλύουν προβλήματα και συγκροτούν την ταυτότητά τους. Η αλληλεπίδραση με συστήματα παραγωγικής ΤΝ εγείρει ερωτήματα σχετικά με τη γνωστική εκφόρτωση και την κατανομή της νόησης μεταξύ ανθρώπου και μηχανής, την εμπιστοσύνη και την υπερεμπιστοσύνη στις αλγοριθμικές προτάσεις, την ανθρωπομορφοποίηση, την απόδοση προθετικότητας και συναισθημάτων, καθώς και τη διαμόρφωση σχέσεων οικειότητας, εξάρτησης ή συνεργασίας με τεχνητούς δρώντες.
Ο άξονας προσκαλεί θεωρητικές και εμπειρικές προσεγγίσεις από την ψυχολογία και τη γνωσιακή επιστήμη που εξετάζουν πώς τα συστήματα ΤΝ επηρεάζουν την προσοχή, τη μνήμη, τη μεταγνώση, τη δημιουργικότητα, τη λήψη αποφάσεων, τη συναισθηματική ρύθμιση και την κοινωνική νόηση, αλλά και πώς οι ανθρώπινες προκαταλήψεις, ανάγκες και προσδοκίες διαμορφώνουν τη χρήση και την πρόσληψή τους. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι επιπτώσεις αυτών των αλληλεπιδράσεων στην αυτονομία, την ευθύνη, την ψυχική ευεξία και την έννοια του εαυτού, καθώς ο ανθρώπινος νους δεν χρησιμοποιεί απλώς τα τεχνολογικά του δημιουργήματα, αλλά αναδιαμορφώνεται μέσα από τη διαρκή σχέση μαζί τους.