Στα τεχνολογικά δημιουργήματα –συσκευές, εργαλεία, μηχανές– το αποτέλεσμα φαίνεται να ενισχύει την ικανότητα του δημιουργού να εκτελεί εργασίες και να πραγματώνει την ύπαρξή του στον κόσμο με πληρέστερο τρόπο. Αντίστοιχα, στα καλλιτεχνικά και διανοητικά έργα το δημιούργημα επιτρέπει στον δημιουργό να εκφράζεται πιο αποτελεσματικά και να εδραιώνει την ύπαρξή του στον κοινωνικό χώρο. Όμως η ίδια η πράξη της δημιουργίας φέρνει στον κόσμο έννοιες και προοπτικές που δεν υπήρχαν πριν εμφανιστεί το τεχνούργημα ή το έργο τέχνης. Η ανάδυση αυτών των εννοιών και προοπτικών μετασχηματίζει τον δημιουργό βαθύτατα: Επανανοηματοδοτεί την ίδια του την υπόσταση και τι σημαίνει να είναι κάποιος άνθρωπος. Ο άνθρωπος πριν από το δημιούργημα δεν είναι ίδιος με τον άνθρωπο μετά.
Προσκαλούμε εργασίες που θα στοχαστούν τους οντολογικούς μετασχηματισμούς που επιφέρει η τεχνολογία στην έννοια του ανθρώπινου. Οι πρόσφατες τεχνολογικές εξελίξεις τόσο στη σφαίρα των επιστημών της ζωής όσο και στη σφαίρα του ψηφιακού θέτουν με ιδιαίτερα επιτακτικό τρόπο αυτά τα ερωτήματα. Ιδιαίτερα χρήσιμη θα ήταν, όμως, και η επισκόπηση ιστορικών περιπτώσεων, από τα μηχανικά αυτόματα του Descartes μέχρι τα νευρωνικά δίκτυα των McCulloch και Pitts και από το μυθιστόρημα του 19ου αιώνα ως τον κατακερματισμένο λόγο των σύγχρονων κοινωνικών μέσων.