- Indico style
- Indico style - inline minutes
- Indico style - numbered
- Indico style - numbered + minutes
- Indico Weeks View
In this arts-based participatory session we will explore and co-create and execute what matters in reimagining the possibility of: (a) proactively changing (y)our arts educational trajectory; (b) broadening (y)ours and (y)our students’ choices and visibilities, and; (c) re-seeing how arts decision-makers and arts change-makers perform the plurality of arts creativities. Participants will have the opportunity to positively alter (y)our paths by making the inklings of your imagination real and making possibilities happen.
Με στόχο να μάθουμε να διαβάζουμε… με τέχνη, θα αναπτυχθεί μια μουσική εμπειρία προσέγγισης της πρώτης ανάγνωσης, με υλικό αναφοράς τα τραγούδια και δραστηριότητες πολλών τεχνών! Στο εργαστήριο θα διερευνήσουμε τις μαγικές συνδέσεις της γλώσσας και της μουσικής, που γεννούν ρίμες και τραγούδια∙ θα ανακαλύψουμε πώς σχετίζονται με την ανάγνωση, που η κατάκτησή της θεωρείται καίρια∙ θα παίξουμε με λέξεις, ρυθμούς και μελωδίες, θα χορέψουμε, θα τραγουδήσουμε, θα υποδυθούμε, θα κατασκευάσουμε… Κυρίως θα αναζητήσουμε την επαναφορά της χαράς της συνεργασίας και της δημιουργίας στην σχολική κοινότητα, μέσα από την παιδαγωγική των τεχνών, αξιοποιώντας όλα τα ταλέντα των μαθητών και τα δικά μας. Το εργαστήριο απευθύνεται σε παιδαγωγούς Γενικής, Ειδικής, Μουσικής, Εικαστικής, Θεατρικής και Φυσικής Αγωγής και όσους ασχολούνται με παιδιά πρώτης σχολικής ηλικίας (Νηπιαγωγείο – Β΄ Δημοτικού) και τον γραμματισμό ή τους πολυγραμματισμούς τους.
Το ενδιαφέρον για τις τέχνες διεγείρεται με τη συμμετοχή σε μαθησιακά περιβάλλοντα όπου συνδυάζονται η μουσική, ο χορός, η ποίηση, η εικαστική τέχνη και η δραματοποίηση. Όταν οι διαφορετικές μορφές της τέχνης συναλλάσσονται, τότε το προσωπικό βίωμα ενισχύεται και επεκτείνεται. Η ενσωμάτωση των τεχνών εμπλουτίζει τις αισθητηριακές εμπειρίες και δίνει δυνατότητα ανάπτυξης καλλιτεχνικών δεξιοτήτων και διαφορετικών τρόπων έκφρασης.
Έχοντας υπόψη τα παραπάνω, οι συμμετέχοντες στο εργαστήριο «Ζωγραφίζω … με ήχο και κίνηση» θα ζωντανέψουν τη συνομιλία που η μουσική, ο χορός και η εικαστική τέχνη μοιράζονται. Το σημείο, τη γραμμή, το σχήμα, τη διεύθυνση, την ένταση και το χρώμα για τη ζωγραφιά που θα δημιουργήσουμε, θα μας τα δώσουν η μουσική και η κίνηση. Τα υλικά της ζωγραφικής μας θα είναι ο ρυθμικός λόγος, το τραγούδι, η κίνηση στον χώρο, τα σωματικά σχήματα και η ομαδική συνεργασία.
Η εμπειρία δεν είναι αυτό που μας συμβαίνει. Η εμπειρία είναι αυτό που κάνουμε με ό,τι μας συμβαίνει».
Στο εργαστήριο θα ερευνηθούν ερωτήματα με βιωματικό τρόπο. Ανάμεσά τους:
Πώς συνδιαλεγόμαστε στη σκηνή (της τάξης, του θεάτρου, της διαπραγμάτευσης) της ζωής μας;
Ζούμε με επίγνωση και με άμεση εμπειρία του κόσμου μας ή λειτουργούμε ασυναίσθητα και μηχανικά;
Πώς αυτό επηρεάζει τον διάλογο με τον εαυτό και τους άλλους;
Τι επιλέγουμε να κάνουμε ή να μην κάνουμε με αυτό που παρατηρούμε ότι μας συμβαίνει;
Μπορούμε να «χωρέσουμε στη σκηνή» καταρχάς τον Εαυτό μας και στη συνέχεια «το Άλλο» (συν-ηθοποιό, θεατή, μαθητή, κα);
Το εργαστήριο αφορά σε μέρος μιας καινοτόμου παιδαγωγικής μεθόδου που χρησιμοποιεί τις τέχνες για να συνδέσει προ-εφήβους και εφήβους με τα συναισθήματά τους, την προσωπική τους δύναμη και νοημοσύνη, ώστε να είναι δυνατοί και ευέλικτοι σε έναν κόσμο απαιτητικό που αλλάζει με μεγάλες ταχύτητες. Αποτελεί μέρος του προγράμματος: «Διαχείριση της Προσοχής» Πρακτικές δόμησης της Σκέψης, ενίσχυση της Προσοχής στην Παρούσα Εμπειρία και η Αναδυόμενη Δράση. (Διαμαντή, 2021)
Εστιάζει στην αναγνώριση της σκέψης (έμπνευσης, συναισθήματος, πράξης) και στην ικανότητα αυθεντικού διαλόγου με τον εαυτό και τους άλλους και συνεκτικής δράσης σε σχέση με τη συνειδητή και ασυνείδητη συνεχή ροή δεδομένων. Αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης προσέγγισης σχετικά με το πώς ζούμε, σχετιζόμαστε, επικοινωνούμε και δημιουργούμε πολιτισμό. Το θεωρητικό υπόβαθρο βασίζεται στη «Θεωρία U» του Otto Scharmer (Scharmer, 2016).
The breaking, fracturing, sculpting and renewing of systems; geological and textual, the collapsing, exploding, fading and expanding of processes; cosmological and vocal. And then, of course, there are the ‘things’, that the surface from consciousness, the flashback to the dream, the digressions on a theme, the realisation we are spinning on a rock object, hurtling through space.
Walking in natural landscapes has been a stable ritual since childhood and has been a consistent practice within my professional life; teaching, performance practice and research. Field Day - Night Tone, unpacks the significance of walking experiences, specifically nighttime walking in dark sky areas – where there is less light pollution, to work collaboratively, make performance, gather audiences for unique experiences in outdoor spaces, and reflect upon the engagement with earth and the cosmos. I am interested in the various ways, as researchers, we can explore natural phenomena through artistic processes, disseminate our practice and look to what creative forms are possible, for the sharing of creative insights.
A hands-on workshop that explores devising as a creative process in theatre and drama education. Participants will experiment with collaborative techniques for generating original performance material using movement, improvisation, image work, and storytelling. The session focuses on how devising can support creativity, critical thinking, and group dynamics in educational settings. Suitable for teachers, students, and theatre practitioners, the workshop offers practical tools to facilitate inclusive, process-oriented drama work.
This work is valuable first of all for working with teenagers, as topics and subjects important for them personally will be explored. In this process the participants are co-authors of the performance, thus enabling them to truly dedicate to the work and invest in it fully, one of the most important things necessary when working with adolescents.
Πώς αντιδρά το σώμα μας στο άκουσμα συγκεκριμένων λέξεων; Ποιες λέξεις γεννιούνται μέσα από την αυθόρμητη κίνηση; Το εργαστήριο διερευνά τη δυναμική σχέση λόγου και σώματος μέσα από πρακτικές θεατρικού αυτοσχεδιασμού και δημιουργικής γραφής. Οι συμμετέχοντες/ουσες καλούνται να πειραματιστούν με λεκτικά ερεθίσματα που ενεργοποιούν τη σωματική έκφραση και, αντίστροφα, να αντλήσουν λόγο και αφήγηση απο την κίνηση. Στόχος του εργαστηρίου είναι η επαφή με την αυτοσχέδια κίνηση, τη συλλογική δημιουργία και τη διαμόρφωση ιστοριών που προκύπτουν από τη συνεργασία της ομάδας. Μέσα από παιχνίδια, ασκήσεις δημιουργικής γραφής και ομαδικούς σωματικούς αυτοσχεδιασμούς, οι συμμετέχοντες/ουσες θα συνθέσουν σύντομες θεατρικές δράσεις. Η διαδικασία ακολουθεί μια πορεία από τη λέξη στην κίνηση, από τη φράση στον σωματικό αυτοσχεδιασμό και από το θεατρικό υλικό στη σκηνική πράξη, με βασικό άξονα τις ανάγκες και τις συμβάσεις που δημιουργεί η ίδια η ομάδα τη δεδομένη στιγμή. Το εργαστήριο απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς, φοιτητές/τριες και καλλιτέχνες που ενδιαφέρονται να προσεγγίσουν το θέατρο βιωματικά στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Σεμινάριο για μια γνωριμία με τo Μουσικό Σύστημα Υποκριτικής το οποίο απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς του θεάτρου, φοιτητές και ηθοποιούς με σχετική εμπειρία και ενδιαφέρον για τις παραστατικές τέχνες, την μουσική, τον χορό, και την καλλιτεχνική έκφραση γενικότερα.
Η MUSA δημιουργήθηκε αρχικώς ως ένα σύστημα εκπαίδευσης των ηθοποιών με στόχο τον έλεγχο και την εναρμόνιση του σώματος, της φωνής και του συναισθήματος, σε μια ενιαία δράση με μαέστρο την μουσική.
Πλέον η μέθοδος έχει ουσιαστική συνεισφορά σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης, πιστοποιημένη από 3 πανεπιστήμια του R.J, ερευνητές και φοιτητές των οποίων εκπαιδεύονται και ερευνούν την εφαρμογή της για περισσότερο από 10 χρόνια στο πρότυπο πρόγραμμα "Θέατρο στο Σχολείο" για παιδιά και εφήβους στις φαβέλες του R.J. Η μέθοδος έχει δοκιμαστεί με επιτυχία και στις θεραπείες μέσω τεχνών, συμπληρώνοντας και ενισχύοντας τις θεραπευτικές δυνατότητες της δραματοθεραπείας μουσικοθεραπείας και χοροθεραπείας.
Tο ασκησιολόγιο της MUSA έχει διαμορφωθεί με βάση τις σύγχρονες θεωρίες των νευροεπιστημών, πάνω στον τρόπο που επιδρά μουσική στην φυσιολογία και στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Η μέθοδος MUSA είναι χρήσιμη σε όσους θέλουν να εμβαθύνουν στην υποκριτική, να απελευθερώσουν και να αναπτύξουν τα εκφραστικά τους μέσα, την μουσικότητα, την αυθεντικότητα, την επικοινωνία και την σκηνική παρουσία.
Το εργαστήριο προσεγγίζει τη χορικότητα όχι απλώς ως τεχνική, αλλά ως θεμελιώδες γνώρισμα της ομαδικής επιτέλεσης στον λόγο και τη μουσική. Η χορικότητα αντιμετωπίζεται ως το αποτέλεσμα μιας διαδικασίας όπου το σύνολο των συμμετεχόντων λειτουργεί ως ένας οργανικός φορέας, επιτυγχάνοντας την απόλυτη σύγκλιση στην αναπνοή, τον ρυθμό, την τονικότητα και τη σκέψη.
Μέσα από μια βιωματική προσέγγιση, οι συμμετέχοντες θα έρθουν σε επαφή με εργαλεία που μετατρέπουν την ομάδα σε ένα ενιαίο ηχητικό και ρυθμικό σώμα. Θα διερευνηθούν τεχνικά ζητήματα για την ακουστική της φωνής, το «κούρδισμα» της ομάδας και τους μηχανισμούς του χορωδιακού τραγουδιού. Παράλληλα, θα εξερευνήσουμε εργαλεία για την ομαδική εκφορά του λόγου, όπου ο ρυθμός και η αναπνοή γίνονται το όχημα για την ανάδειξη του νοήματος.
Η προσέγγιση αντλεί στοιχεία από τη μέθοδο "From Ear to Body" της Δήμητρας Τρυπάνη, συνδυάζοντάς τα με την πολυετή εμπειρία του εισηγητή στην κοινότητα και τη σκηνή.
Τα εργαλεία που θα παρουσιαστούν έχουν εφαρμοστεί με επιτυχία σε ομάδες ανηλίκων και ενηλίκων, αποδεικνύοντας ότι υψηλά καλλιτεχνικά αποτελέσματα μπορούν να επιτευχθούν μέσα από μια διαδικασία απαλλαγμένη από πίεση, που προτάσσει τη χαρά της σύνθεσης.
This workshop will explore the ways in which our lived experiences and connections with nature, can inspire to tell important stories and collaborate through play. The practice will focus upon the paradox of restriction, working through rules, time and space constraints to produce collaborative story telling work for audiences.
Πώς αντιδρά το σώμα μας στο άκουσμα συγκεκριμένων λέξεων; Ποιες λέξεις γεννιούνται μέσα από την αυθόρμητη κίνηση; Το εργαστήριο διερευνά τη δυναμική σχέση λόγου και σώματος μέσα από πρακτικές θεατρικού αυτοσχεδιασμού και δημιουργικής γραφής. Οι συμμετέχοντες/ουσες καλούνται να πειραματιστούν με λεκτικά ερεθίσματα που ενεργοποιούν τη σωματική έκφραση και, αντίστροφα, να αντλήσουν λόγο και αφήγηση απο την κίνηση. Στόχος του εργαστηρίου είναι η επαφή με την αυτοσχέδια κίνηση, τη συλλογική δημιουργία και τη διαμόρφωση ιστοριών που προκύπτουν από τη συνεργασία της ομάδας. Μέσα από παιχνίδια, ασκήσεις δημιουργικής γραφής και ομαδικούς σωματικούς αυτοσχεδιασμούς, οι συμμετέχοντες/ουσες θα συνθέσουν σύντομες θεατρικές δράσεις. Η διαδικασία ακολουθεί μια πορεία από τη λέξη στην κίνηση, από τη φράση στον σωματικό αυτοσχεδιασμό και από το θεατρικό υλικό στη σκηνική πράξη, με βασικό άξονα τις ανάγκες και τις συμβάσεις που δημιουργεί η ίδια η ομάδα τη δεδομένη στιγμή. Το εργαστήριο απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς, φοιτητές/τριες και καλλιτέχνες που ενδιαφέρονται να προσεγγίσουν το θέατρο βιωματικά στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Το εργαστήριο προσεγγίζει τη χορικότητα όχι απλώς ως τεχνική, αλλά ως θεμελιώδες γνώρισμα της ομαδικής επιτέλεσης στον λόγο και τη μουσική. Η χορικότητα αντιμετωπίζεται ως το αποτέλεσμα μιας διαδικασίας όπου το σύνολο των συμμετεχόντων λειτουργεί ως ένας οργανικός φορέας, επιτυγχάνοντας την απόλυτη σύγκλιση στην αναπνοή, τον ρυθμό, την τονικότητα και τη σκέψη.
Μέσα από μια βιωματική προσέγγιση, οι συμμετέχοντες θα έρθουν σε επαφή με εργαλεία που μετατρέπουν την ομάδα σε ένα ενιαίο ηχητικό και ρυθμικό σώμα. Θα διερευνηθούν τεχνικά ζητήματα για την ακουστική της φωνής, το «κούρδισμα» της ομάδας και τους μηχανισμούς του χορωδιακού τραγουδιού. Παράλληλα, θα εξερευνήσουμε εργαλεία για την ομαδική εκφορά του λόγου, όπου ο ρυθμός και η αναπνοή γίνονται το όχημα για την ανάδειξη του νοήματος.
Η προσέγγιση αντλεί στοιχεία από τη μέθοδο "From Ear to Body" της Δήμητρας Τρυπάνη, συνδυάζοντάς τα με την πολυετή εμπειρία του εισηγητή στην κοινότητα και τη σκηνή.
Τα εργαλεία που θα παρουσιαστούν έχουν εφαρμοστεί με επιτυχία σε ομάδες ανηλίκων και ενηλίκων, αποδεικνύοντας ότι υψηλά καλλιτεχνικά αποτελέσματα μπορούν να επιτευχθούν μέσα από μια διαδικασία απαλλαγμένη από πίεση, που προτάσσει τη χαρά της σύνθεσης.
Η εμπειρία δεν είναι αυτό που μας συμβαίνει. Η εμπειρία είναι αυτό που κάνουμε με ό,τι μας συμβαίνει».
Στο εργαστήριο θα ερευνηθούν ερωτήματα με βιωματικό τρόπο. Ανάμεσά τους:
Πώς συνδιαλεγόμαστε στη σκηνή (της τάξης, του θεάτρου, της διαπραγμάτευσης) της ζωής μας;
Ζούμε με επίγνωση και με άμεση εμπειρία του κόσμου μας ή λειτουργούμε ασυναίσθητα και μηχανικά;
Πώς αυτό επηρεάζει τον διάλογο με τον εαυτό και τους άλλους;
Τι επιλέγουμε να κάνουμε ή να μην κάνουμε με αυτό που παρατηρούμε ότι μας συμβαίνει;
Μπορούμε να «χωρέσουμε στη σκηνή» καταρχάς τον Εαυτό μας και στη συνέχεια «το Άλλο» (συν-ηθοποιό, θεατή, μαθητή, κα);
Το εργαστήριο αφορά σε μέρος μιας καινοτόμου παιδαγωγικής μεθόδου που χρησιμοποιεί τις τέχνες για να συνδέσει προ-εφήβους και εφήβους με τα συναισθήματά τους, την προσωπική τους δύναμη και νοημοσύνη, ώστε να είναι δυνατοί και ευέλικτοι σε έναν κόσμο απαιτητικό που αλλάζει με μεγάλες ταχύτητες. Αποτελεί μέρος του προγράμματος: «Διαχείριση της Προσοχής» Πρακτικές δόμησης της Σκέψης, ενίσχυση της Προσοχής στην Παρούσα Εμπειρία και η Αναδυόμενη Δράση. (Διαμαντή, 2021)
Εστιάζει στην αναγνώριση της σκέψης (έμπνευσης, συναισθήματος, πράξης) και στην ικανότητα αυθεντικού διαλόγου με τον εαυτό και τους άλλους και συνεκτικής δράσης σε σχέση με τη συνειδητή και ασυνείδητη συνεχή ροή δεδομένων. Αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης προσέγγισης σχετικά με το πώς ζούμε, σχετιζόμαστε, επικοινωνούμε και δημιουργούμε πολιτισμό. Το θεωρητικό υπόβαθρο βασίζεται στη «Θεωρία U» του Otto Scharmer (Scharmer, 2016).
As an artist and arts educator-researcher-academic who is in the middle of a 3rd career, I am passionate about thriving sustainably in a world beset by challenges and changing the unequal pathways into creative subjects and the enablers and barriers to creative subject choices that individuals face throughout and across their paths taken into and through arts educations and industries. In this talk, together, we will interactively trouble which arts creativities we are educating for in school and higher education sectors. I ask, what if primary and secondary schools, along with Higher and Further Education sectors, educated for multiple creativities, away from simple subject dichotomies, allowing for a more vibrant, new and diverse grappling with a myriad of subjects that can lead to a myriad of career choices. I discuss complex issues around creative subject choices from UK and EU perspectives. I draw on evidence that illuminates the inequities of choice and chance around the arts, creative subjects and creative careers. What matters here is a shift in reimagining the possibility of (a) changing what masks compounding inequalities that operate in the educational trajectory and shape who does and does not gain access to arts education and creative higher education; (b) how a plurality of creativities may contribute to broadening accessibility to the arts and creative subject choice, and; (c) why educating for the plurality of arts creativities in schools and higher /further education sectors ,and industries, matter.
A hands-on workshop that explores devising as a creative process in theatre and drama education. Participants will experiment with collaborative techniques for generating original performance material using movement, improvisation, image work, and storytelling. The session focuses on how devising can support creativity, critical thinking, and group dynamics in educational settings. Suitable for teachers, students, and theatre practitioners, the workshop offers practical tools to facilitate inclusive, process-oriented drama work.
This work is valuable first of all for working with teenagers, as topics and subjects important for them personally will be explored. In this process the participants are co-authors of the performance, thus enabling them to truly dedicate to the work and invest in it fully, one of the most important things necessary when working with adolescents.
Με στόχο να μάθουμε να διαβάζουμε… με τέχνη, θα αναπτυχθεί μια μουσική εμπειρία προσέγγισης της πρώτης ανάγνωσης, με υλικό αναφοράς τα τραγούδια και δραστηριότητες πολλών τεχνών! Στο εργαστήριο θα διερευνήσουμε τις μαγικές συνδέσεις της γλώσσας και της μουσικής, που γεννούν ρίμες και τραγούδια∙ θα ανακαλύψουμε πώς σχετίζονται με την ανάγνωση, που η κατάκτησή της θεωρείται καίρια∙ θα παίξουμε με λέξεις, ρυθμούς και μελωδίες, θα χορέψουμε, θα τραγουδήσουμε, θα υποδυθούμε, θα κατασκευάσουμε… Κυρίως θα αναζητήσουμε την επαναφορά της χαράς της συνεργασίας και της δημιουργίας στην σχολική κοινότητα, μέσα από την παιδαγωγική των τεχνών, αξιοποιώντας όλα τα ταλέντα των μαθητών και τα δικά μας. Το εργαστήριο απευθύνεται σε παιδαγωγούς Γενικής, Ειδικής, Μουσικής, Εικαστικής, Θεατρικής και Φυσικής Αγωγής και όσους ασχολούνται με παιδιά πρώτης σχολικής ηλικίας (Νηπιαγωγείο – Β΄ Δημοτικού) και τον γραμματισμό ή τους πολυγραμματισμούς τους.
Το ενδιαφέρον για τις τέχνες διεγείρεται με τη συμμετοχή σε μαθησιακά περιβάλλοντα όπου συνδυάζονται η μουσική, ο χορός, η ποίηση, η εικαστική τέχνη και η δραματοποίηση. Όταν οι διαφορετικές μορφές της τέχνης συναλλάσσονται, τότε το προσωπικό βίωμα ενισχύεται και επεκτείνεται. Η ενσωμάτωση των τεχνών εμπλουτίζει τις αισθητηριακές εμπειρίες και δίνει δυνατότητα ανάπτυξης καλλιτεχνικών δεξιοτήτων και διαφορετικών τρόπων έκφρασης.
Έχοντας υπόψη τα παραπάνω, οι συμμετέχοντες στο εργαστήριο «Ζωγραφίζω … με ήχο και κίνηση» θα ζωντανέψουν τη συνομιλία που η μουσική, ο χορός και η εικαστική τέχνη μοιράζονται. Το σημείο, τη γραμμή, το σχήμα, τη διεύθυνση, την ένταση και το χρώμα για τη ζωγραφιά που θα δημιουργήσουμε, θα μας τα δώσουν η μουσική και η κίνηση. Τα υλικά της ζωγραφικής μας θα είναι ο ρυθμικός λόγος, το τραγούδι, η κίνηση στον χώρο, τα σωματικά σχήματα και η ομαδική συνεργασία.
Σεμινάριο για μια γνωριμία με τo Μουσικό Σύστημα Υποκριτικής το οποίο απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς του θεάτρου, φοιτητές και ηθοποιούς με σχετική εμπειρία και ενδιαφέρον για τις παραστατικές τέχνες, την μουσική, τον χορό, και την καλλιτεχνική έκφραση γενικότερα.
Η MUSA δημιουργήθηκε αρχικώς ως ένα σύστημα εκπαίδευσης των ηθοποιών με στόχο τον έλεγχο και την εναρμόνιση του σώματος, της φωνής και του συναισθήματος, σε μια ενιαία δράση με μαέστρο την μουσική.
Πλέον η μέθοδος έχει ουσιαστική συνεισφορά σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης, πιστοποιημένη από 3 πανεπιστήμια του R.J, ερευνητές και φοιτητές των οποίων εκπαιδεύονται και ερευνούν την εφαρμογή της για περισσότερο από 10 χρόνια στο πρότυπο πρόγραμμα "Θέατρο στο Σχολείο" για παιδιά και εφήβους στις φαβέλες του R.J. Η μέθοδος έχει δοκιμαστεί με επιτυχία και στις θεραπείες μέσω τεχνών, συμπληρώνοντας και ενισχύοντας τις θεραπευτικές δυνατότητες της δραματοθεραπείας μουσικοθεραπείας και χοροθεραπείας.
Tο ασκησιολόγιο της MUSA έχει διαμορφωθεί με βάση τις σύγχρονες θεωρίες των νευροεπιστημών, πάνω στον τρόπο που επιδρά μουσική στην φυσιολογία και στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Η μέθοδος MUSA είναι χρήσιμη σε όσους θέλουν να εμβαθύνουν στην υποκριτική, να απελευθερώσουν και να αναπτύξουν τα εκφραστικά τους μέσα, την μουσικότητα, την αυθεντικότητα, την επικοινωνία και την σκηνική παρουσία.