- Indico style
- Indico style - inline minutes
- Indico style - numbered
- Indico style - numbered + minutes
- Indico Weeks View

Ντοκιμαντέρ σε σκηνοθεσία Γιάννη Διαμαντόπουλου
Παραγωγή ΕΡΤ
Remastering ΕΡΤ ARCHIVE
Η ανηψιά του συγγραφέα παρουσιάζει τον άνθρωπο πίσω από τον συγγραφέα.
Ο Δημήτρης Κεχαΐδης (Τρίκαλα 1933 - Αθήνα 2005) φοιτητής ακόμα στη Νομική Σχολή Αθηνών, έγραψε τα πρώτα του θεατρικά κείμενα. Πρόκειται για τα μονόπρακτα Παιχνίδια στις αλυκές και Μακρινό λυπητερό τραγούδι, τα οποία σκηνοθέτησε ο Κάρολος Κουν στο «Ε’ Θεατρικό Διάλειμμα Ελληνική Ώρα» στο Θέατρο Τέχνης, το 1957. Δύο χρόνια αργότερα, το 1959, ο Κουν σκηνοθετεί το μονόπρακτο δύο σκηνών Ο μεγάλος περίπατος, στο πλαίσιο της δράσης «Νέα Πρόσωπα». Το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ) θα μεταδώσει στην «Ώρα της Ελληνικής Σκηνής», τον Νοέμβριο του 1960, τα μονόπρακτα Παιχνίδια στις αλυκές και Ο μεγάλος περίπατος. Ο Κεχαΐδης γράφει ένα ακόμα μονόπρακτο Προάστειον Νέου Φαλήρου που μεταδόθηκε ραδιοφωνικά το 1986(;), παρουσιάστηκε σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα στην ΕΡΤ1, το 1988 και στη συνέχεια, πάλι στο ίδιο κανάλι, το 2011 σε σκηνοθεσία Έφης Θεοδώρου, το 2011. Αυτά τα θεατρικά κείμενα του συγγραφέα θα αποτελέσουν τη βασική πηγή μελέτης της πρώιμης δραματουργίας του όσον αφορά το ύφος της γραφής του, τη μεταξύ τους σύνδεση, αν υπάρχει ή τη σύνδεση με μεταγενέστερα έργα του. Θα προσπαθήσουμε να ανακαλύψουμε αν η θεατρική φωνή του συγγραφέα υπήρξε αληθινή και αν υπάρχουν κρυφά νοήματα πίσω από τα απλά λόγια της καθημερινής ζωής. Σε κάποιες περιπτώσεις τα πολλά λόγια είναι περιττά και άνευ ουσίας ενώ σε άλλες η σιωπή ακούγεται πιο δυνατά και από μία κραυγή.
Το Θεσσαλικό Θέατρο, ένα θέατρο με συνεχή και αδιάκοπη παρουσία για μισό αιώνα και ένα από τα πιο σημαντικά ΔΗΠΕΘΕ της χώρας, ιδρύθηκε το 1975 ως σύλλογος με το όνομα «Θεσσαλική Πνευματική Πορεία». Ένα από τα ιδρυτικά του μέλη ήταν ο Θεσσαλός θεατρικός συγγραφέας Δημήτρης Κεχαΐδης. Η καταγωγή του Κεχαΐδη αλλά και ο σκηνικός τόπος του έργου -ένα θεσσαλικό παζάρι- ήταν οι βασικές αιτίες που επιλέχτηκε το έργο Το Πανηγύρι ως δεύτερη παράσταση του Θεσσαλικού Θεάτρου την άνοιξη του 1976 (σκηνοθεσία Διαγόρα Χρονόπουλου). Η παράσταση αυτή περιόδευσε σε πολλές πόλεις και χωριά. Όταν το Θεσσαλικό μετετράπη σε Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο, η δεύτερη παράστασή του, την άνοιξη του 1984, ήταν και πάλι έργο του Δημήτρη Κεχαΐδη και της Ελένης Χαβιαρά, το έργο Δάφνες και Πικροδάφνες (σκηνοθεσία Κώστα Τσιάνου), που το παρακολούθησαν πάνω από δέκα χιλιάδες θεατές. Το επόμενο έργο του συγγραφέα που ανέβηκε από το Θεσσαλικό Θέατρο ήταν το Με Δύναμη από την Κηφισιά που παρουσιάστηκε εικοσιένα χρόνια αργότερα, το 1997 (σκηνοθεσία και πάλι Κώστα Τσιάνου). Επρόκειτο για το δεύτερο ανέβασμα του έργου (έπειτα από την παράσταση του Λευτέρη Βογιατζή στο Θεάτρου της Οδού Κυκλάδων το 1995) και πραγματοποιήθηκε, σύμφωνα με κάποιες πηγές, μετά από προτροπή των συγγραφέων. Το ίδιο έργο θα ανέβει σε νέα παραγωγή από τον θίασο και το 2024 (σκηνοθεσία Γεωργίας Μαυραγάνη). Την περίοδο της παγκόσμιας πανδημίας κατά την οποία το Θεσσαλικό θέατρο παρουσιάζει θεατρικά έργα στο ραδιόφωνο θα επιλεγεί το έργο Η Βέρα του Δημήτρη Κεχαΐδη (ραδιοσκηνοθεσία Σοφίας Καραγιάννη) για τις εκπομπές του Φεβρουαρίου 2021. Η ανακοίνωση επικεντρώνεται στην παρουσίαση και στην κατά το δυνατόν αποτίμηση των παραπάνω παραστάσεων.
Φοιτητές και φοιτήτριες του Προπτυχιακού Προγράμματος Σπουδών παρουσιάζουν ένα απόσπασμα από το μονόπρακτο του Δημήτρη Κεχαϊδη "Το τάβλι".
Κόλλιας: Μάριος Φίκαρης
Φώντας: Μιχαήλ - Εφραίμ Τσουμπός
Καλλιόπη: Αλεξάνδρα Μάμμα
Σκηνική επιμέλεια: Τερψιχόρη-Μαρία Βαρλά, Χριστίνα Λυτρίρη,Φαίδρα Βικτωρία Νικολάου
Μπουζούκι: Γιάννης Δελημάνης
Επιλογή κειμένου: Παναγιώτης Μιχαλόπουλος, Ίλια Λακίδου
Καλλιτεχνική επιμέλεια: Ίλια Λακίδου
Τα έργα Δάφνες και Πικροδάφνες και Με δύναμη από την Κηφισιά συγκροτούν ένα άτυπο θεατρικό δίπτυχο, στο οποίο η κωμικότητα προκύπτει και από την αναπαράσταση του φύλου. Στις Δάφνες και Πικροδάφνες το σκηνικό πλαίσιο της μικροπολιτικής αποδίδεται μέσα από τέσσερις ανδρικούς χαρακτήρες, τοπικούς παράγοντες και «κομματάρχες», οι οποίοι μηχανεύονται, συναλλάσσονται και επιδίδονται σε μεγαλοστομίες. Το κωμικό εδώ πηγάζει από την παρωδία της ανδρικής εξουσίας: οι φιλοδοξίες τους απογυμνώνονται ως αδιέξοδες, οι ρητορείες τους καταρρέουν ως κενές, και οι ίδιοι εγκλωβίζονται σε ένα αξιογέλαστο παιχνίδι εξουσίας. Το γέλιο λειτουργεί αποκαλυπτικά, καθώς υπονομεύει τον ανδρικό λόγο κύρους και καθιστά ορατή την κατασκευή της πολιτικής και κοινωνικής αρρενωπότητας.
Αντίθετα, στο Με δύναμη από την Κηφισιά οι πρωταγωνίστριες είναι τέσσερις γυναίκες της μεσαίας τάξης που συζητούν για τις προσωπικές τους σχέσεις και τις επιθυμίες τους. Η κωμικότητα εδώ προκύπτει από την καθημερινότητα: την αδιάκοπη φλυαρία, τις αντιφάσεις του λόγου, την αναβολή ή αδυναμία πραγματοποίησης των ονείρων. Το γέλιο αποκτά τρυφερό και ειρωνικό χαρακτήρα, φωτίζοντας την ανθρώπινη αδυναμία και τις ματαιώσεις που εγγράφονται στη γυναικεία εμπειρία.
Η παρούσα ανακοίνωση επιχειρεί να αναδείξει τις τεχνικές του κωμικού και στα δύο έργα, χρησιμοποιώντας μεθοδολογικά εργαλεία από τη θεωρία του γέλιου και τις σπουδές φύλου. Μέσα από τη συγκριτική προσέγγιση καθίσταται φανερό ότι το κωμικό στη δραματουργία των Κεχαΐδη – Χαβιαρά δεν λειτουργεί μόνο ως αισθητική κατηγορία, αλλά ως μηχανισμός αποκάλυψης έμφυλων στερεοτύπων και ρόλων.
Ο Δημήτρης Κεχαΐδης από την πρώτη του εμφάνιση το 1957 στο Θέατρο Τέχνης τράβηξε το ενδιαφέρον των κριτικών που ακολούθησαν την πορεία και την εξέλιξή του με προσοχή. Με την παρούσα ανακοίνωση θα επιχειρηθεί μια σφαιρική προσέγγιση της κριτικής πρόσληψης του έργου του από τα πρώτα του βήματα μέχρι τα τέλη του 20ού αιώνα. Από τον Άλκη Θρύλο και τον Μ. Καραγάτση μέχρι τον Κώστα Γεωργουσόπουλο, τον Τάσο Λιγνάδη, την Ελένη Βαροπούλου και τον Γιάννη Βαρβέρη θα παρουσιαστούν τα διαφορετικά «κριτικά» βλέμματα σε ένα θεατρικό έργο που, μολονότι δεν είναι πλούσιο αριθμητικά- «ο Κεχαϊδης γράφει αργά», όπως χαρακτηριστικά γράφει ο Κ. Γεωργουσόπουλος, «θυμίζει τους μυθικούς εκείνους φαρμακοτρίφτες που αποσύρονται με τις ώρες στο πίσω μέρος του φαρμακείου και ετοίμαζαν τα γιατροσόφια και τις συνταγές μόνοι με τους κόκκους, το ζυγό, τα μπουκαλάκια της πορσελάνης και το μαγικό τους γουδί!»- έχει αφήσει το στίγμα του στο μεταπολεμικό θέατρο.
Ηθοποιοί και σκηνοθέτες συζητούν για το έργο του Δημήτρη Κεχαϊδη.
Παίζουν οι ηθοποιοί:
Αντώνης (ένοικος): Κωνσταντίνος Συράκης
Ηλίας (ασθενής): Νίκος Αναστασόπουλος
Γιολάντα (νοσοκόμα): Κλεοπάτρα Ροντήρη
Συντονισμός: Αθηνά Κεφαλά
Σκηνές από τα έργα των Δημήτρη Κεχαϊδη - Ελένη Χαβιαρά "Δάφνες και Πικροδάφνες" και "Με δύναμη από την Κηφισιά" από τους/τις φοιτητές/τριες του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών "Ελληνικό και Παγκόσμιο Θέατρο: Δραματουργία, Παράσταση, Εκπαίδευση (Ειδίκευση "Διδακτική του Θεάτρου")
Συμμετέχουν οι:
Αρκουμάνης Αρτέμης
Γλωσσοπούλου Κατερίνα
Ζαχαρόπουλος Γιώργος
Κοσσένα Ιωάννα
Παρασκευόπουλος Νίκος
Πεντεζίδου Ζαφειρώ
Ρατσίδου Δέσποινα
Τζανή Μαριάννα
Καλλιτεχνική επιμέλεια: Κλειώ Φανουράκη